OSTATNIO CZYTANE

NIEZAPOMNIANA LEKCJA

piątek, 22 sierpnia 2014

15 wspaniałych cytatów Robina Williamsa

o życiu





Shane S. - dziennikarz

Robin Williams wywoływał u mnie śmiech od samego dziecka; mam zamiar zapamiętać go nie głównie z powodu jego wygłupów, ale ze względu na jego słowa, które pomogły tak wielu z nas cenić życie. Oto kilka moich ulubionych jego wypowiedzi  filmowych i spoza ekranu:


„Nie ma znaczenia, co ludzie ci mówią;
                           słowa i idee potrafią zmienić świat.”



"Ludzki duch jest silniejszy niż jakikolwiek narkotyk  i  potrzebuje bodźca, jaki dają praca, zabawa, przyjaźń i rodzina. Tylko te rzeczy naprawdę się liczą."


"Wciąż jest wiele rzeczy, których możemy się nauczyć  i zawsze mogą to być wielkie rzeczy. Nawet błędy mogą być wspaniałe. "

„Zostałeś obdarzony zaledwie małą
                                       iskierką szaleństwa. 
                                    Nie wolno ci jej stracić.”



"Od tego, jak traktujesz chorobę zależy, czy z nią wygrasz czy przegrasz. Jeśli odnosisz się z szacunkiem do drugiego człowieka, możesz być pewien, że wygrasz, bez względu na ostateczny wynik. "



"Poezja, piękno, romans, miłość ... to jedyne rzeczy, dla których warto żyć."

„Carpe diem. Korzystajcie z każdego dnia, chłopcy.  
Sprawcie, żeby wasze życie było niezwykłe.”



"Kiedyś myślałem, że najgorszą rzeczą w życiu było to, że w końcu zostałem sam, ale tak nie jest. Najgorszą rzeczą w życiu jest bycie do końca  z osobami, które sprawiają, że czujesz się samotnie. "



"Nadejdą złe czasy, ale zawsze będą pobudzać cię do rzeczy, na które nie zwracałeś uwagi."



"Rzeczywistość ... co to za pomysł!"

„Wiesz czym jest muzyka? Bożym przypomnieniem,
                że poza wszechświatem jest coś jeszcze; harmonijny
                 związek pomiędzy wszystkimi żywymi stworzeniami,
                           wszędzie – nawet między gwiazdami.”



 „Wierzę w przeznaczenie. Musi być jakiś powód, że jestem taki, jaki jestem, Musi być.”


 „Tak naprawdę liczy się to, co pozostawiłeś po sobie, [nawet] jeśli wszystko inne zrobiłeś źle.”



"Ale, och, być wolnym ... to coś takiego, co byłoby większe niż cała magia i wszystkie skarby na całym świecie."


„Żyć. Żyć, żeby życie było cholerną przygodą.”
 
źródło:
https://www.linkedin.com/today/post/article/20140813051412-7374576-15-amazing-robin-williams-quotes-on-life?trk=eml-mktg-inf-w-top-p4

środa, 9 lipca 2014

TATRY

"CZEŚĆ!" - SAVOIR VIVRE NA SZLAKU



W Tatrach (a ściślej rzecz ujmując, nad Morskim Okiem) byłem po raz pierwszy już kilka lat temu, ale tym razem zdobyłem pierwsze szczyty: Kasprowy Wierch i Kopę Kondracką. W górach, tak w ogóle, głównie w Pieninach też byłem już kilka razy. I zawsze, gdy mijałem kogoś na szlaku, wymienialiśmy pozdrowienie, najczęściej w formie: 'Dzień dobry!' Od razu spodobał mi się taki zwyczaj. Uznałem, że tak jest przyjęte wśród turystów, że się pozdrawiają na szlaku. Czułem przy tym osobliwą bliskość ze wszystkimi, którzy chodzą po górach. Jedni być może po raz pierwszy, inni już nie potrafią zliczyć ile razy i gdzie byli, i wreszcie tacy, jak ja - nie zupełnie początkujący, ale już z jakimś, jakby nie było, doświadczeniem... A więc, jak wspomniałem, dzięki takiemu pozdrowieniu pod adresem nieznajomego na szlaku można było poczuć swoistą solidarność, czasem sympatię (na skutek wymiany uśmiechów, życzliwości okazanej np. przez zrobienie zdjęcia napotkanym osobom). Pozdrowienie takie uświadamiało mi też, że można liczyć na czyjąś pomoc w nieprzewidzianej sytuacji. Okazało się, że te moje osobiste odczucia harmonizują ze zwyczajem pozdrawiania się na szlaku. Ale nie wiedziałem o pewnym szczególe.

Otóż, gdy spotykałem na trasie osoby w różnym wieku, zwykle do starszych od siebie mówiłem: 'Dzień dobry!' Niezbyt często zdarzało się, że ktoś powiedział 'cześć!', ale nie rozróżniałem tych pozdrowień w kategorii wieku, ani w ogóle.
Tymczasem przypadkowo, szukając informacji o szlakach w Tatrach, natrafiłem na notatkę dotyczącą zwyczaju pozdrawiania się nawzajem wędrujących w górach turystów.

Okazało się, że tradycyjne pozdrowienie to "Cześć!' i to niezależnie od wieku, płci, profesji, wykształcenia, religii (stąd zdjęcie zakonnicy, którą tak jak innych napotkanych na szlaku, pozdrowiłem: 'Cześć!', co przyjęła z nieukrywanym zdziwieniem). Chcąc być w zgodzie z savoir-vivre na szlaku oraz dla podtrzymania dobrej tradycji permanentnie mijając się lub wyprzedzając wędrowców pozdrawiałem jak wyżej. 

Przy okazji jeszcze jedno spostrzeżenie. 
Niestety dość często niektórzy, jakby w nieświadomości, a może demonstracyjnie (zastanawiam się tylko, co w ten sposób chcieli wyrazić) nie pozdrawiali nas lub nie odpowiadali na nasze pozdrowienie. Czasem miałem wrażenie, że niektórzy z nich są tu 'za karę' lub co najmniej wbrew swojej woli. 

I na koniec, żeby nie było, że jestem jakimś zatwardziałym tradycjonalistą albo 'sztywniakiem' lub dziwakiem. Jeśli spotkam kogoś, kto pozdrowi mnie inaczej niż 'cześć' nie będę mu tego miał za złe i bez względu na formę (bo tak naprawdę nie jest ona najważniejsza) odpowiem z uśmiechem: "CZEŚĆ!"






poniedziałek, 7 lipca 2014

TATRY (suplement)

- "U RYŚKA" W ZAKOPANEM


W „Marzannie” pod Nosalem,
‘u Ryśka’ czasem zwanej,
przypadkiem zawitałem,
gdy byłem w Zakopanem.


‘Zięć’ nas zaprasza do niej
bo ‘babcia’ jest tu szefem,
co widać jak na dłoni,
gdy wkroczysz w ‘babci’ strefę.



Rysiek jadło domowe
do stołu sam podaje,
pyszne i wyborowe –
do syta nim się najesz.

Potraw nazwy wymyślne
babci menu zawiera.
Jeśli je rozszyfrujesz,
to zamów u kelnera.



Jadłopodawca Rysiek
bluesową atmosferę
tworzy tam  nie od dzisiaj
z babcią za kuchni sterem.

Eksponaty rozliczne
na  ścianach i suficie,
muzeum w restauracji
‘u Ryśka’ zobaczycie.


Jeśli jesteś w Zakopanem,
smacznej, taniej szukasz strawy,
Rysiek Bubka, zięć udany
wnet obsłuży cię, zabawi.

Przyjmie twoje zamówienie,
menu babcia przygotuje,
obiad zjesz w przystępnej cenie,
Rysiek wszystko podsumuje.

Wyjdziesz stamtąd  kontent, syty,
pod wrażeniem, uchachany,
znów do Ryśka wrócić zechcesz,
kiedy będziesz w Zakopanem.


Podczas każdego urlopu niebagatelną sprawą jest wyżywienie w miejscu pobytu. Oczywiście dotyczy to głównie obiadów, bo śniadania i kolacje bez większych ceregieli każdy jakoś sobie potrafi 'zabezpieczyć'. 

I tutaj często pojawia się pytanie, rzec by można sakramentalne: gdzie zjeść smacznie, możliwie tanio i w atmosferze, która nam spożywanie uprzyjemni? 

Mieliśmy szczęście trafić do takiego miejsca. "Marzanna" 'u Ryśka' pod Nosalem. 

Dla nas bomba. Od pierwszego wejścia byliśmy oczarowani i wiedzieliśmy od razu, że to będzie nasza przystań gastronomiczna w Zakopanem, tym bardziej, że w bardzo niedalekiej odległości od naszej kwatery: Pod Nosalem.

Wszystko od początku nam tu 'pasowało', z zewnątrz i od środka. 

Wystrój pełen różnej maści eksponatów, gadżetów na ścianach, suficie, na podłodze. Bluesowa muzyka, która nikogo nie powinna razić, nawet jeśli nie przepada za tym gatunkiem, bo odtwarzana w odpowiedniej głośności (a to w różnych miejscach nie wszystkim się udaje). Osoba 'jadłopodawcy' albo jak kto woli kelnera o powierzchowności nader oryginalnej i kulturze (tej z pewnością mu nie brakuje) od razu przykuwa wzrok odwiedzających to miejsce. Rysiek celuje w pikantnych i zabawnych jednocześnie wypowiedziach, ale w kabaretowym dobrym smaku (nomen omen w restauracji rzecz nader ważna). Do tego osobliwe menu z wymyślnymi nazwami potraw i napojów (czasami trudno się domyślić, jakie Rysiek miał na myśli) dostarcza dużo zabawy i pobudza leniwy urlopowy umysł do wysiłku.

W sumie wszystko, czego nam było potrzeba. 

Aaa - i jeszcze najważniejszy dodatek: naprawdę tanio.

WSZYSTKIM ODWIEDZAJĄCYM ZAKOPANE GORĄCO POLECAMY!!!