OSTATNIO CZYTANE

NIEZAPOMNIANA LEKCJA

sobota, 25 maja 2013

"Gdybym powiedział, że nic mnie już nie zaskoczy, byłoby to brakiem szacunku dla życia, bo ono zaskakuje nas przez cały czas."

Marek Kamiński

ROZMOWA 16

DRIVE

"Liczymy, że zrobimy coś razem, ale kogoś raptem zaboli paluszek i główka, i nie chce słyszeć o dalszym ciągu. (...)







I właściwie już w tym momencie moglibyśmy się poddać rezygnacji, ulec zniechęceniu, tym bardziej jeśli nawet najbliżsi, w których przede wszystkim chcielibyśmy znajdować poparcie dla tych - nawet najbardziej szalonych - pomysłów i projektów, nie tylko nas nie wspierają, ale zdają się być w opozycji...

"Często nie można liczyć nawet na najbliższych i trzeba zwrócić na to uwagę. (...) staram się podchodzić do tego (...) bez emocji."

Nie reagować emocjonalnie w sytuacji, gdy uświadamiamy sobie, że ci, którzy - jak się nam wydawało - nie są naszymi sprzymierzeńcami, to naprawdę może być nie lada wyzwanie.  "Języka (...) nikt z ludzi ujarzmić nie potrafi" - mówi Biblia. Nietrudno sobie wyobrazić, że w pierwszym odruchu powiemy coś, co niekoniecznie świadczy o naszych prawdziwych odczuciach i zupełnie niechcący sprawimy komuś większą przykrość niż on nam wyrządził...

Owszem, mogą wchodzić w grę jakieś nieoczekiwane zewnętrzne przeszkody, ale w dziewięćdziesięciu procentach wynika to z braku woli. (...)

"Nauczyłem się, że zawsze znajduje się jakieś wyjście, a to, że ktoś się wycofał, może nawet prowadzić do czegoś lepszego."

"Można robić coś wspólnie, jeśli ma się wspólną wizję. Kogoś, kto o tym w ogóle nie myśli, nie można przekonać, żeby teraz szedł na Mount Everest czy na biegun. Osoba ta musi wewnętrznie dojrzeć do tego, że chciałaby pójść." (...)

Jeśli uda się zapanować nad odruchową reakcją i emocjami możemy dostrzec - zupełnie paradoksalnie - korzyści wynikające z czyjejś rezygnacji lub odmowy współdziałania. Tylko jeśli robimy coś wspólnie z wewnętrznym przekonaniem, że CHCEMY to robić SAMI Z SIEBIE a nie dlatego, że ktoś inny chce czegoś, co nam może jest w ogóle obce nasz projekt może się udać zamiast od razu być skazany na porażkę.

"Jakby to było, gdybym biegnąc w maratonie, w połowie dystansu zaprosił do dalszego biegu kogoś z widzów? (...) nawet gdyby osoba zaproszona z trybun była maratończykiem, wątpię, czy byłaby w stanie wskoczyć między biegaczy i biec z nimi w tym samym tempie." (...)

To oczywiste. Gdyby ktoś taki chciał wziąć udział w maratonie, najpierw by się do niego przygotował i biegł od samego startu. Bez przygotowania i nastawienia, że CHCĘ wziąć udział w jakimś przedsięwzięciu raczej nie uda mi się gdybym dołączył w trakcie jego realizacji i do tego jeszcze bez większego przekonania, że NAPRAWDĘ CHCĘ mieć w tym swój udział...

"Czasem tak jest, że przezwyciężenie trudności zamienia się w wartość dodaną, czyli bonus. W ogóle dzięki trudnościom nasze życie nabiera wartości. Coś się wtedy z naszym życiem dzieje."


Marek Kamiński - WYPRAWA

środa, 8 maja 2013

"Żaden fragment świata nie wyczerpuje do końca swoich możliwości. Jeśli odkryjemy je na nowo, warto do nich wrócić"

Marek Kamiński

ROZMOWA 15


GRANICE SUKCESU

"(...) szanse, po które możemy sięgać w życiu, są niemal nieograniczone. (...)"





"Kiedy coś robimy dobrze i głębiej coś poznajemy (...) możemy tę wiedzę transferować na inne dziedziny."

Czujemy się naprawdę dowartościowani, jeśli udaje się nam zrobić dobry użytek z wcześniej nabytej wiedzy. Jakże często jednak zdarza się, że nie jesteśmy przekonani co do sensu poznania czegoś, bo na pierwszy rzut oka wydaje się nam mało praktyczne lub zupełnie bezzasadne. A więc w pewnym sensie zdobywanie wiedzy wiąże się z bliżej nieokreślonym ryzykiem. A z ryzykiem bywa tak, że nie zawsze wiadomo, czy warto je podejmować ale trudno się o tym przekonać jeśli go nie podejmiemy... 


Marek Kamiński - WYPRAWA

niedziela, 5 maja 2013

"Masz w sobie pomysł, który został od razu skrytykowany i dlatego go porzuciłeś? Może warto do niego wrócić?"

Marek Kamiński

ROZMOWA 14


DIETA DLA MARZEŃ 

"To niedobre doświadczenie, kiedy chcemy coś zrobić razem i ten ktoś odmawia. (...)





Mówimy do partnera: wybierzmy się na piękny spacer plażą. A partner odpowiada - nie, to bez sensu, plaża jest zanieczyszczona, będą tam jacyś ludzie, zrobi się zimno, lepiej zostańmy w domu. Piękno spaceru zostaje w ten sposób z czegoś odarte. Co innego, jeśli usłyszymy w odpowiedzi: dobrze, pójdźmy, tylko weźmy parasol, żeby deszcz nie popsuł nam spaceru, albo żebyśmy lepiej zostali w domu, ale podane zostają przekonywające argumenty. (...)
 
Jeśli [komuś] po prostu się nie chce, albo nie widzi w tym piękna, nie ma wiary, kwestionuje pomysł, tylko dlatego, że mu się nie podoba, taka krytyka może osłabić naszą motywację. Czym innym jest krytyka rzeczowa, wypływająca z racjonalnych przesłanek, a czym innym różnica odczuć."

Chyba każdy z nas tego doświadczył przy różnych okazjach. A jeśli chodzi o przytoczoną przez Pana konkretną sytuację, to naprawdę bywa ona dość stresująca, zwłaszcza w przypadku różnych "poziomów romantyzmu" obojga małżonków albo - co gorsza - braku jakiejkolwiek "nutki" tegoż...

"Ludzi nieraz dziwi, kiedy mówią mi, że coś co planuję jest pozbawione sensu, a ja jestem z tego zadowolony. Myślą, że powiedzieli coś przykrego, a ja się cieszę, bo często jest to właśnie potwierdzenie, że idę właściwą drogą. (...) Jeżeli będziemy przyjmowali wszystko, co mówią nam ludzie, to możemy stracić wiarę we własny cel. Jeżeli nie będziemy brali pod uwagę konstruktywnej krytyki wskazującej na słabe punkty, również możemy zabrnąć w ślepą uliczkę."

"Jeżeli będziemy przyjmowali wszystko, co mówią nam ludzie, to możemy stracić wiarę we własny cel." 

Warto "zainstalować" coś w rodzaju "filtra" do eliminowania pozbawionej racjonalnych podstaw albo po prostu "płytkiej" krytyki. Zdaję sobie sprawę, że do tego potrzeba nie lada pomysłowości albo raczej umiejętności "zablokowania" niechcianych treści, swego rodzaju "spamu", który tylko zaśmiecałby nasz umysł... 
A jeśli chodzi o konstruktywną krytykę, to oczywiście zawsze warto ją uwzględnić, choć może nie koniecznie zawsze brać ją zbyt dosłownie...

"W marzeniach jest piękno, które nas pociąga. Warto planować rozmowy na ich temat, żeby piękna zbyt łatwo nie wyprzedać".
  "Niezależnie od tego, jak jesteśmy silni wewnętrznie, zawsze przykre słowa, uzasadnione czy nieuzasadnione, będą nas dotykać i ranić. (...) Trzeba odróżnić ["filtrowanie"] słowa wynikające ze zrozumienia problemu od pustych zapewnień pozbawionych refleksji.
Wszystkie rady zawierają się w jednym zdaniu: trzeba budować w sobie przestrzeń, w której marzenia mogą wyrastać jak w szklarni."

"(...) trzeba budować w sobie przestrzeń, w której marzenia mogą wyrastać jak w szklarni."

Przypominam sobie wizytę na farmie motylej w Stratford upon Avon i niezwykłe doznanie wynikające z bezpośredniego kontaktu z tymi płochliwymi zazwyczaj w warunkach naturalnych istotami. Takie doświadczenie naprawdę pobudza wyobraźnię i skłania do snucia marzeń, nawet jeśli nie w tym konkretnym momencie, to nieco później, np. podczas oglądania zdjęć i przeżywania raz jeszcze tych niezapomnianych chwil...

(...) ważne jest to, czym odżywiamy nasze marzenia. Jakimi słowami, jakimi obrazami. Trzeba bardzo uważać na to, co wpada do naszej głowy. Dietę [naszego ciała] możemy łatwo skontrolować, ale psychicznych procesów i zmian tak wyraźnie w sobie nie widzimy. (...) Dieta marzeń to (...) rozmowy, które na ich temat prowadzimy, albo zdarzenia, w których bierzemy udział."

"Trzeba bardzo uważać na to, co wpada do naszej głowy."

Naprawdę warto zachować czujność. Tym bardziej, że istnieje realne zagrożenie, że coś niewłaściwego mogłoby się niejako "zagnieździć" w głowie, w umyśle, w sercu... Tak jak w wypadku diety naszego ciała, a może jeszcze bardziej jeśli chodzi o "menu" naszego umysłu, musimy być nadzwyczaj ostrożni. Często jesteśmy ostrzegani przed spożywaniem różnych produktów ze względu na tkwiące w nich potencjalne zagrożenia, których byśmy nawet nie podejrzewali, a tymczasem niepostrzeżenie moglibyśmy pozwolić wniknąć do naszego umysłu o wiele groźniejszym "wirusom", które bez naszej wiedzy siałyby dalsze spustoszenie albo powodowały stan błogiego "uśpienia". Brzmi groźnie, wiem. Ale czy często nie jest właśnie tak, gdy zbyt niefrasobliwie korzystamy z internetu?


Marek Kamiński - WYPRAWA